Wat gebeurt er nu op het gebied van energiedelen?
“Het voorbeeld voor energiedelen tijdens de totstandkoming van Europese regelgeving was Ecopower. Dit is een Belgische energiegemeenschap met meer dan 50.000 leden, die ook zelf energieleverancier is. De stroom die Ecopower met eigen windmolens opwekt, wordt binnen het eigen portfolio direct aan de leden geleverd. Het overschot aan stroom wordt op de markt verkocht en een eventueel tekort wordt op de markt ingekocht. De optelsom van deze drie componenten bepaalt de stroomprijs. Hierdoor behoorde Ecopower destijds in veel gevallen tot de goedkoopste aanbieders op de Belgische markt.
Energie Samen heeft er in 2025 voor gepleit om deze vorm van energiedelen op te nemen in de Nederlandse energiewet. Dat is sinds begin dit jaar het geval. Je ziet nu dat de coöperatieve energiesector deze vorm van energiedelen volop aan het implementeren is. Op verschillende wordt dit inmiddels al toegepast. Kijk bijvoorbeeld naar Agem Energie Experts, coöperatie Deltawind en Energie Samen Rivierenland. Binnen het project local4local hebben zij samen met de coöperatieve leveranciers energiedelen in de praktijk ontwikkeld. Dit gebeurt nog zonder vrije leverancierskeuze.
De kennis en praktijkervaringen worden volop uitgewisseld tussen energiecoöperaties. Veel daarvan is te vinden in de Kennisbank Energiegemeenschappen. Daarnaast zijn er alweer vervolgprojecten gestart om coöperatief energiedelen nog toegankelijker te maken.”
Europese regelgeving schrijft voor dat energiedelen ook mogelijk moet zijn met vrije leverancierskeuze, wat betekent dit?
“Als je bijvoorbeeld met de buren energie wilt delen zonder van leverancier te wisselen, dan is die vrije leverancierskeuze erg handig. Het maakt energiedelen laagdrempeliger, omdat deelnemers niet hoeven over te stappen naar een andere leverancier. Ook biedt het meer keuzevrijheid.
Omdat er zoveel partijen bij betrokken zijn, is het wel belangrijk dat de afspraken vooraf helder zijn, zodat iedereen weet waar hij aan toe is. Een van de belangrijkste afspraken gaat over de manier waarop wordt bepaald hoeveel energie er wordt gedeeld. Het huidige wetsvoorstel voorziet daar nog niet in en verwijst hiervoor naar nog uit te werken lagere wetgeving (AMvB). Dat is een complex vraagstuk waarvoor nog het nodige denk- en onderzoekswerk nodig is om tot een goede en eerlijke invulling te komen. Wij verwachten daarom dat het nog wel enige tijd zal duren voordat dit is ingevoerd in de Nederlandse energiesector.”
Siward Zomer benadrukt dat dit voor energiegemeenschappen geen reden moet zijn om te wachten met energiedelen:
“De oorspronkelijke opzet van energiedelen is nu al uitvoerbaar, daarvoor is vrije leverancierskeuze niet noodzakelijk. Ik zie de mogelijkheid van energiedelen met vrije leverancierskeuze wel als een waardevolle aanvulling op energiedelen binnen een gemeenschap. De waarde van energiedelen zit immers niet alleen in financieel voordeel, maar vooral in autonomie en stabiliteit. Deelnemers kunnen zelf afspraken maken over de prijs, de looptijd en de herkomst van hun stroom, zonder afhankelijk te zijn van de markt of hun leverancier.
Daarom werken wij hier vanuit Energie Samen graag constructief mee om ervoor te zorgen dat dit een werkbare aanvulling wordt op de bestaande vorm van energiedelen. De manier waarop energiedelen met vrije leverancierskeuze wordt ingericht, bepaalt uiteindelijk of het een succes wordt of vastloopt in weerstand en hoge kosten. Tegelijk bepaalt die inrichting ook of burgers daadwerkelijk zelf de regie houden over hun energie, of dat commerciële partijen die dienstverlening gaan aanbieden. Daarover blijven wij met onze leden, andere stakeholders en de overheid in gesprek.”
- Lees hier de wetswijziging die op 3 juli naar de Tweede Kamer is gestuurd.
- Bezoek de website van Rescoop.eu.
- Lees hier onze notitie over energiedelen met vrije leverancierskeuze, die we begin juni publiceerden, inclusief de uitnodiging aan onze leden om hierover met ons in gesprek te gaan.
